در حال حاضر صیادان شاه میگو در دریاچه مخزنی سد ارس بری صید این آبزی از تله های قیفی استفاده می نمایند. بررسی مقایسه مقدار صید، نسبت جنسی و میانگین وزن و طول شاه میگوهای صید شده در دو نوع تله شامل تله های قیفی و تله های تاشو در سال 1381 انجام شد. 40 تله تاشو و 40 تله قیفی با استفاده از طناب رابط و وزنه در اعماق 7.5 و10متر (هر عمق 20 تله از هر نوع) طی ماهای خرداد تا مهر در دریاچه مستقر شدند. نتایج نشان داد که اختلاف معنی داری بین میانگین وزن و طول شاه میگوهای صید شده در این دو نوع تله در ماههای مختلف سال وجود ندارد(P≥0.01) . مقدار صید در واحد تلاش (صید هر تله در هر 24 ساعت) در تله های تاشو 2.26 عدد شاه میگو بیش از تله های قیفی بود که اختلاف معنی داری را در طول سال نشان داد (P≤0.05). بطور آشکار تله های تاشو نرهای بیشتری را صید می کنند. اگر چه در مقایسه با صید نرها توسط تله های تاشو نرهای بیشتری را صید می کنند. اگر چه در مقایسه با صید نرها توسط تله های قیفی اختلاف معنی داری مشاهده نشد (P≥0.05). شاه میگوهای با بیش از 120 میلیمتر طول (حداقل اندازه تعیین شده برای صید تجاری شاه میگو از دریاچه مخزنی سد ارس) در تله های تاشو 87.56 و در تله های قیفی 69.90 درصد صید را تشکیل می دهند. نتایج این بررسیها نشان داد که با توجه به اینکه میانگین طولی و وزنی صید در این دو نوع تله اختلاف معنی داری را نشان نمی دهد، با استفاده از تله های تاشو بر غم بالا بودن میزان صید در واحد تلاش آن به پایداری بهره برداری از ذخایر این گونه لطمه ای وارد نمی کند.

توسعه و پیشرفت صنعت و فناوری یکی از مسایل اصلی کشور است و سیاست گذاران و تصمیم گیرندگان دولتی تلاش می کنند تا با اعمال سیاست ها و تخصیص منابع مسیر این پیشرفت را هموار نمایند. علی رغم تلاش سیاست گذاران و صرف منابع قابل توجه، نتایج حاصله در عمل چندان رضایت بخش نبوده و صنایع دولتی و زنجیره های وابسته به آن از جایگاه مناسبی در محیط رقابت جهانی برخوردار نیستند. در میان صنایع دولتی ایران، صنایع دفاعی با رویکرد قابلیت سازی درون زا با الگوی «هسته های کوچک دانا و شبکه بزرگ توانا» دستاوردهای بهتری داشته و به جایگاه قابل قبولی در میان کشورهای هم تراز دست یافته است؛ با این همه، صنایع دفاعی جمهوری اسلامی ایران هم با چالش های ناشی از زیست بوم صنعتی و سازمانی کشور درگیرند و مسایل خاص خود را دارند. این پژوهش با هدف بازاندیشی و تامل در سیاست های صنعتی و توسعه قابلیت های فناورانه در صنایع دفاعی انجام شده و با استفاده از مفهوم تله های قابلیت تلاش دارد تا راهبردها و سیاست هایی را برای برون رفت از تله های قابلیتی ارایه نماید. در این راستا با استفاده از ادبیات تحقیق اقدام به شناسایی تله های بالقوه سازمان های مختلف کرده و بر اساس مصاحبه با خبرگان، تله های قابلیت های مورد مطالعه در قالب «نمودار حلقه های علی» ترسیم شده است. در مرحله بعد با توجه به روش پویایی شناسی سیستم (SD) با استفاده از نرم افزار ونسیم «نمودار جریان-حالت» شبیه سازی مسیله انجام شده است. با توجه به مدل شبیه سازی شده، سیاست ها و راهبردهایی برای برون رفت از تله های موجود و رشد و توسعه قابلیت ها ارایه شده که عناوین آن عبارت است از: «ایجاد شرکت های زایشی و توسعه شبکه همکاری»، «ارتقای انگیزه کارکنان»، «تعریف پروژه های مشترک» و «افزایش تسهیم دانش». در نهایت سیاست های پیشنهادی در محیط نرم افزار آزمون شده که نتایج آزمون نشانگر تاثیر هریک از آن ها در رشد قابلیت هاست.